مدید زمانی هست که از بی نظمی در رنج هستم . هیچ وقت نتونستم کاری که میخوام رو پیدا کنم و اون رو تموم کنم.

پنج سال از شروع همه‌گیری کرونا گذشته و ما در دوران پسا‌کرونا به

استعداد کافی در مدیریت مالی و محاسبات دارم و حتی تونستم در سال 1370 با رتبه 372 از سد کنکور عبور کنم(البته در مرحله اول چون اون سال کنکور رو دومرحله ای کرده بودند و همین به من ضربه زد تا در مرحله دوم نتونم نتایج دلخواه رو به دست بیارم) به هر حال وارد دانشگاه شدم و مدیریت خوندم اما در حد استعداد خودم آدم موفقی نبودم چون

نمیدونستم چی میخوام

نمی تونستم آدم بابرنامه ای باشم ....

نمی تونستم پیگیر باشم ...

نمیتونستم توی صفها صبور باشم ....

نمیتونستم هیجانات خودمو کنترل کنم...

نمیتونستم بصورت ناگهانی تصمیم نگیرم...

منم مثل شما روزانه 24 ساعت وقت داشتم و استعدادی برابر با شما اما همیشه عملکرد ضعیفی داشتم وقتی نیم قرن از عمرم تلف شد وارد فاز استفاده از خدمات روانپزشکی و انواع دارو شدم اما هنوز هم نتایج مناسب نبود و باز هم درگیر بی نظمی و عدم خود کنترلی بودم تا این که بصورت اتفاق متونی رو خوندم و دیدم ویژگی های افراد مبتلا به adhd و شاید هم add در من بارز هستند .

شاید هم تشخیص یا شناخت کافی از خودم نرسیدم اما گمان می کنم باید با اصول شناخت و مدیریت آدمهای مبتلا به این بیماری طیفی آشنا بشم و در این بین به دیگران هم کمک کنم اگر شما هم بعنوان یک بزرگسال این ویژگی ها رو دارید با من همراه بشید تا با هم مشکلات خودمون رو رفع کنیم:

• انتخاب کارهایی که احتیاج به فعالیت زیاد دارند
• اجتناب از کارهای کم‌تحرک
• سر رفتن حوصله به راحتی
• صبور نبودن
• زود رنجی
• تصمیمات ناگهانی و بی مسئولیتی در رفتار
• سریع عصبی شدن
• اعتیاد به فعالیت‌هایی که که مداومند موجب تحریک شده و احتیاج به تمرکز زیاد دارند نظیر بازی‌های کامپیوتری و اینترنت
• اعتیاد به گوشی و شبکه های اجتماعی
• مهمتر از همه چیز بی نظمی

راستی اغلب بنیادها ، تارنماها یا وبلاگهایی که به آدمهای adhd کمک می کنند نه متخصصین پزشکی و روان پزشکی بلکه خود مبتلایان به این بیماری در طیفهای نسبتا شدید هستند. یعنی کسانی مثل من هستند که پا پیش میگذارند تا به اصطلاح به دیگران کمک کنند اما در واقع بیشتر از دیگران میخوان به خودشون کمک کنند. در چند ساله اخیر (شاید پس از دوران کرونا) شناخت این اختلال بیشتر شده و اشخاص بیشتری تشخیص میدن که به این اختلال مبتلا هستند پس به سرعت خودتون رو درمان کنید و درباره فرزندانتون بیشتر بدونید تا در آینده ادمهای موفق تری باشند.

این یک اختلال طیفی هست که در همه وجود داره خوش شانسها در طیف پایین و نزدیک به 1% و بد شانسها بالا نزدیک به 100% دچار این اختلال هستند

پنج سال از شروع همه‌گیری کرونا گذشته و ما در دوران پسا‌کرونا به

راستی میدونید بچه های شما اگر مبتلا به adhd باشند در ایران مثل بقیه باهاشون رفتار میشه اما در امریکا زمان بسیار بیشتری برای امتحان بهشون داده میشه. همنین یک موضوع نشون میده ما و فرزندانمون چقدر عقب هستیم و این طفل معصومها با تمام استعدادد درخشانی که دارند چرا پیشرفت نمی کنند و هزار چرای دیگه...

فکر می کنم الان ممکنه بزرگترین کار زندگی خودمو پیدا کرده باشم یا پیدا کنم